Kielce...przelotem ;)

Nigdy nie zgłębiałem zabytków i okolic Kielc. Nie było mi to specjalnie dane i teraz, gdyż zajechałem tam w niedzielne późne popołudnie, by w poniedziałek po wypełnieniu swych docelowych zadań wyjechać czym prędzej - wichura nad krajem szalała i trzeba było spokojniej wracać...
Na początek odwiedziłem znanego pisarza, od którego nazwiska nazwę swą wziął główny deptak miasta :

 Sienkiewicza to reprezentacyjna ulica wytyczona w latach 20. XIX wieku :

Ma 1270 m - od dworca kolejowego (na którym delikatnie ujmując zawsze wieje wiatr) do wspomnianego pomnika na Placu Stanisława Moniuszki :

 I tak idziemy sobie podziwiając nachalność reklam :

Mimo tych typowo polskich defektów centrów miast ulica ma w sobie nieodparty urok :

 A architektura ją zdobiąca potrafi zrobić wrażenie :

Choć dla nas, mieszkańców zachodnich rubieży, wydaje się dziwnie niska :

To już drugi kraniec - rejon dworca kolejowego, który fotogeniczny nie jest i nawet nie traciłem na niego czasu :

Resztę wieczoru spędziłem w rewelacyjnej knajpce zwanej  KOJOT

Zajadając się rewelacyjną shoarmą, która jest ich specjalnością. Wszystko to pod bacznym okiem Manitou ;)