Krzak i wspomnienie gorącego lata ;)

Krzak (milin amerykański) o którym pisałem TUTAJ - tylko w szerszym ujęciu :

Światło nijakie ale jakoś ciekawsze nie trafiło się ;)

A to wspomniana  bugenwilla z Czarnogóry:

Lato spędza na tarasie zimę natomiast na holu w domu :

A to drzewko w brzoskwiniami - ale to już nie nasze niestety...

Obrodziły w tym roku wyjątkowo - podobnie jak winogron :

I to tyle wspomnień lata ;)

Piękny krzak :)

Lato mieliśmy wyjątkowo gorące i suche - dzięki temu u nas pięknie zakwitły południowe krzaki - dziś ten pierwszy i większy, który rósł tutaj już w momencie zakupu domu - okazuje się, że to milin amerykański :

Szersze kadry tego krzaka i zdjęcia drugiego przywiezionego z Czarnogóry jutro - potem nadrabiam aktualne zaległości jesienne ;)

Cerkiew w Powroźniku

Kończymy zwiedzanie cerkwi tego pięknego regionu Polski. Na koniec Powroźnik - schowana w drzewach piękna budowla :

Pozostałe cerkwie pod tagiem (tudzież etykietą) -  BESKID SĄDECKI

Cerkiew w Polanach

Dziś cerkiew w miejscowości Polany - tylko 2 kadry godne uwagi :

I jeden luźny kadr z trasy :

Rowerowo...

Jesień nadrabia swoje zaległości w pogodzie (tzn. leje deszcz) to i ja muszę podrzucić kilka słonecznych kadrów :)
To samo miejsce co kiedyś - KLIK KLIK
Wracam tu w ramach objazdu rowerowego po okolicy :)

Siadam wewnątrz i poddaję się spokojnemu rytmowi natury - robię to co najbardziej lubię czyli nic ;)

Po wykonaniu kilku zdjęć jadę dalej i napotykam się na pasiekę na skraju lasu :

To druga ambona - wątpię żebym kiedykolwiek tam dotarł, bo to jest przy drodze na Studniska - a to z kolei mi jakoś nie po (nomen omen) drodze ;)

Kilka kadrów z Landeskroną i jerzmankowym kościółkiem w nieco jesiennych barwach - teraz jest bardziej kolorowo ale aura nie zachęca do wyjścia...

I to tyle - jak wyjdzie słońce to nadrobię temat kolorów jesieni w okolicy mojej wsi :)

Karpacz - Wang, Samotnia, Strzecha Akademicka, Biały Jar

Dziś nietypowo nieco - fotki z wycieczki zakładowej.
Pogoda, pomimo zapowiedzi, dopisała i chwilami nawet mieliśmy słońce. Niska podstawa chmur i zamglenie robiło klimat - a kolory jesiennych liści tradycyjnie wywoływały zachwyt ;)
Po przyjeździe w rejon świątyni Wang widok na Rudawy Janowickie (konkretnie to tzw. CYCKI JANOWICKIE ) był taki:

A na Kotlinę Jeleniogórską taki :

W rejonie świątyni nowością są stylizowane na norweski styl mapy tego rejonu :

Samego kościółka nie fotografuję - przede wszystkim ze względu na tłumy turystów. Muszą wystarczyć te 2 kadry poniżej :

Jeśli to nie wystarczy to zapraszam TUTAJ

A jak ktoś nadal czuje niedosyt to mam coś extra - KLIK KLIK
Potem wspinamy się najgorszym odcinkiem na tej trasie :

Potem już nie będzie tak stromego podejścia - a widok na górną stację kolejki na Małą Kopę będzie nam towarzyszył jakiś czas :

Chwilami zamglony :

Na tym odcinku widać zazwyczaj Śnieżkę, której tego dnia nie było nam dane zobaczyć.
Dlatego też służę kolejnym linkiem z zimowej eskapady - ŚNIEŻKA ZIMĄ
Ekipa ochoczo maszeruje wskazując sobie kolejne ambitne cele ;)

M.in. Kocioł Wielkiego Stawu :

Ruch na tym odcinku jest bardzo duży :

Odpoczywamy na Polanie Bronka Czecha - posilając się i uzupełniając płyny :)

A także pozując do zdjęć ;)

Zerkamy z nadzieją w kierunku Śnieżki ale nadal zamglenie nie odpuszcza...

...choć trzeba przyznać, że robi klimat :)

Idziemy w kierunku Samotni szlakiem niebieskim zamkniętym w okresie zimowym :

Mijamy różne potoki :

A po wyjściu z lasu widzimy Strzechę Akademicką - to schronisko fotografowałem dużo razy ale najciekawsze zdjęcia zrobiłem ZIMOWĄ PORĄ

Wychodzimy na otwartą przestrzeń zmierzając w kierunku Kotła Małego Stawu :

Już widzimy dach Samotni...

...i sznur turystów :

Mimo wszystko udaje się nam zrobić kilka zdjęć z ograniczonym udziałem elementu ludzkiego ;)

Mały Staw...

...i jego mały dopływ ;)

Dzięki uprzejmości kolegi i my mamy fotkę :)

Dawno nie widziałem Samotni w takiej kolorystyce :

Bo zazwyczaj bywamy tam zimą - SAMOTNIA ZIMĄ

Całkiem inne spojrzenie na Samotnię mamy TUTAJ
To ścieżka którą tutaj dotarliśmy :

A tu już ruszamy w kierunku Strzechy Akademickiej :

Zatrzymujemy się na chwilkę na fotę zbiorową :

Kocioł ponownie zachodzi mgiełką :

A my taką ścieżką docieramy do Strzechy Akademickiej :

Kotlina Jeleniogórska cieszy się słońcem :

A Pielgrzymy teraz są już lepiej widoczne ( TUTAJ ponownie zimowe kadry)  :

Po odpoczynku w schronisku w końcu cała ekipa mobilizuje się i staje do zbiorowego zdjęcia :

Czysto informacyjnie - jak ktoś chce wrócić do Wangu idzie tą drogą prosto od wyjścia ze Strzechy:

My natomiast ruszamy wąską ścieżynką w kierunku Białego Jaru :

Z lewej widzimy słynną Złotówkę :

I cieszymy oczy widokiem na całą Kotlinę...

...i fotogeniczne cycuszki ;)

I mniej fotogeniczny, acz w krajobrazie dominujący, hotel Gołębiewski...

Idziemy dalej :

Zerkając w kierunku skoczni Orlinek :

Część z nas dotarła już do Białego Jaru :

Inni się tak nie spieszą ;)

Ale w końcu kompletujemy ekipę :

To początki rzeczki Łomnica, której wodospad odwiedzimy za chwilkę :

A tu informacja gdzie jesteśmy ;)

Końcowy etap naszej trasy to schodzenie w dół po takiej nawierzchni :

Napotykamy krzywe drzewa - co prawda nie takie jak TE ale też ciekawe :

Nawierzchnia robi się bardziej przyjazna :

A las bardziej ciemny :

Pielgrzymy ponownie pokazują się nam :

A my odpoczywamy :

Już tylko kilka minut taką kolorową ścieżką...

...i docieramy w końcu w rejon dolnej stacji kolejki na Małą Kopę żeby zajrzeć na Dziki Wodospad :

Miał być kadr pionowy bez człowieka w kadrze ale kolega był szybszy ;)

Miejsce ze względu na wielką fotogeniczność jest oblegane przez turystów :

To ta sama rzeka na której źródłach stałem w rejonie Białego Jaru :

Słit focia ;)

I informacja o wodospadzie dla zainteresowanych tematem :

Wycieczkę kończymy na skoczni Orlinek :

Choć to jesień nart jest tu całkiem sporo...

...ale to dlatego, że pełnią rolę płotu :)

Stoimy na zeskoku zerkając w górę :

W dół :

I po sforsowaniu kilku schodów już jesteśmy na górze - z prawej na górze potężny Gołębiewski zakłóca górskie widoki...

...tutaj na zbliżeniu :

Nasz organizator pędzi po schodach :

By zapozować do zbiorowej fotki :

Zerkamy w kierunku Kopy i zachmurzonej Śnieżki :

I w kierunku miasta :

Potem wczuwamy się w rolę skoczka podziwiając odwagę...

Ostatnia tego dnia słit focia ;)

I ostatni rzut oka na cycuszki :

Schodzimy w dół...

...i zazdrościmy tym co mogli wjechać tam windą ;)

I na tym kończymy jesienną wycieczkę do Karpacza :)

A jeśli ktoś ma ochotę na podobną wycieczkę ale w scenerii zimowej to zapraszam TUTAJ

Wpis wykorzystano na potrzeby  JEDNODNIÓWEK ZGORZELECKICH